Op de top van een onderzeese vulkaan, waar eeuwenoude basalt door de kracht van oceaanstromingen is afgepolijst tot een donker, hobbelig koepellandschap, valt het middagzonlicht in strakke bundels door het kristalheldere blauwe water, en tekent het golvende lichtpatronen van caustieken op het rotsoppervlak. Oranje korstorganismen en gebleekte kalkkorstjes bedekken de holten en oneffenheden van het substraat, terwijl verspreid staande koraalknobbelknobbels en solitaire gorgoniëntakken op de steilere rand zich scherp aftekenen in de stroming die onophoudelijk over de top strijkt. Boven het basaltkroon cirkelt een dichte school zilveren koningsvissen in strakke, gesynchroniseerde bogen, hun flanken opflitsend als metaal wanneer ze de richting van het zonlicht kruisen, terwijl verder naar de rand machtige tonijnen in een snelle jaagpassage door de blauwe waterkolom snijden en een bol van prooisvissen samentrekken aan de rand van het afgrond. De seamount fungeert als een geïsoleerde oase midden in de open oceaan: het harde substraat vangt larven en organismen uit de pelagische kolom, sterk verticaal mengend water voert diepere, voedingsstoffenrijke lagen omhoog, en de abrupte val aan de zijkant van de top mondt uit in een open kobaltblauwe diepte die de schaal en het gewicht van deze stille, levende constructie van de zeebodem benadrukt.
Top van een zeeberg