Op de top van een onderzeese vulkaan, waar ruw gebroken basaltterrassen en carbonaatpavement het plateau vormen, stroomt een rijke, groenblauw gekleurde watermassa over de gelaagde lavabodem — geladen met plankton en fijne zweefdeeltjes die in het zonlicht als stof in de lucht lijken te dansen. Vanuit het oppervlak boven dalen brede godstralen neer en tekenen golvende lichtpatronen op het donkere gesteente, terwijl de productieve bloei het water licht vertroebelt en aan alle kanten kleine planktivore vissen in dichte linten laag over de terrassen stromen, hun schubben flitsend zilvergroen oplichtend in de versnelde stroming. Aan de stroomopwaartse randen van de top strekken gorgonen hun vertakte waaiervormige kolonies uit in de stroom, en op de iets diepere richels rijzen zwarte koraalkolonies op als donkere silhouetten tegen het diepblauwe water van de oceaan die abrupt wegvalt voorbij de rand van het seamount. Hoog boven de afgrond doorklieven gespannen tonijnen in snelle jachtpassen dichte wolken van prooivissen, terwijl een school caranxen wentelt boven het plateau — het pulserende hart van een offshore oase waar hard substraat, opwellend water en concentraties van leven samenkomen zonder enige menselijke aanwezigheid, ongestoord en volkomen zichzelf.
Top van een zeeberg